Odkryjmy radość dawania

Ocena użytkowników: / 1
SłabyŚwietny 

Hojność z uśmiechem na twarzy

Odkryjmy radość dawania

Wybrane fragmenty Pisma Świętego

 Istota sprawy

Zbyt często postrzegamy pomoc innym tylko jako niezbyt przyjemny chrześcijański obowiązek.

To nastawienie jest tak rozpowszechnione, że w rezultacie na dźwięk słów "dawać", "dzielić się" czy "służyć" budzi się w nas bierny opór. Szczególnie gdy dochodzi do tego aspekt finansowy. Zamiast reagować z entuzjazmem, chrześcijanie z nieufnością traktują każde wezwanie, by przekazywać pieniądze na cele dobroczynne i/lub religijne.

Przyczyna tkwi chyba w tym, że uważamy, iż wszystko, co mamy, zawdzięczamy tylko sobie i mamy pełne prawo rozporządzać tym, jak chcemy. Jeśli jednak uznajemy się za chrześcijan, jesteśmy tym samym uczniami i sługami Chrystusa - i to powinno radykalnie zmieniać naszą perspektywę patrzenia.

Wierzyć w Boga to znaczy również wierzyć, że wszystko, co mamy, pochodzi od Niego i do Niego należy. Naśladować Jezusa to znaczy także naśladować Go w jego postawie nieprzymuszonego, szczodrego, radosnego dzielenia się z innymi.

 

 Odkrywanie drogi

1. Jedno ważne stwierdzenie (Dzieje Apostolskie 20,35)

Więcej szczęścia jest w dawaniu niż w braniu. Te znane słowa Chrystusa nie są zapisane w ewangeliach, a w księdze Dziejów Apostolskich (20,35) Jak pokazuje przekaz Nowego Testamentu, pierwsi chrześcijanie w istocie żyli treścią tego stwierdzenia. Słowa Apostoła Pawła z 2 Listu do Koryntian pokazują, w jaki sposób liderzy Kościoła motywowali wierzących do wzajemnej pomocy. Jednym z projektów, w którym ta pomoc znalazła praktyczny wyraz, była zbiórka pieniędzy we wspólnocie w Koryncie na rzecz wspólnoty w Jerozolimie.

W pamięci Józefa i pozostałych braci pozostał jako człowiek głębokiej wiary. Wiary, która okazała się silniejsza niż życiowe tragedie i deficyty charakteru.

 

2. Kilka przykładów radosnej szczodrości (Wyjścia 35,20-24)

Stary Testament

Kiedy Izraelici wyszli z Egiptu i znaleźli się na pustyni, Bóg poprzez Mojżesza wezwał ich do ofiary na rzecz Namiotu Zgromadzenia, czyli "mobilnej" świątyni. Odzew przekroczył najśmielsze oczekiwania.

W Księdze Nehemiasza (rozdział 2) znajdujemy opis sytuacji, w której zaistniała potrzeba poświęcenia czasu i umiejętności na rzecz odbudowy murów Jerozolimy. Mieszkańcy miasta zareagowali z niewymuszonym entuzjazmem.

Nowy Testament

Opowieść mędrców ze Wschodu kojarzy nam się głównie ze świątecznym folklorem. Tymczasem jest to genialny przykład radosnej hojności. Nikt mędrców nie przymuszał, by udali się w tę daleką i kosztowną podróż. Nikt im nie mówił, ile minimalnie muszą kosztować dary dla nowonarodzonego króla. Ich szczodry gest wypływał tylko i wyłącznie z głębokiej wiary. (Mateusz 2,1-10)

Inny zapomniany przykład ofiarnej pomocy to człowiek o imieniu Onezyfor. Był on jednym z przyjaciół Apostoła Pawła. To właśnie Onezyfor poniósł trud i ryzyko, by odnaleźć Pawła w rzymskim lochu i dodać mu otuchy. Nie był to zresztą pierwszy raz, kiedy z wielkim poświęceniem zaangażował się w pomoc apostołowi. (2 Tymoteusz 1,16-18)

 

 Rozpoczynając podróż

  • Jak hojnym jesteś dawcą?
    • Czy twoje dawanie odzwierciedla ilość błogosławieństw i darów, którymi obdarzył cię Bóg? Czy dajesz z uśmiechem na twarzy?
    • W jaki konkretny sposób pomogłeś innym (w tym finansowo) w zeszłym miesiącu?
  • Co może pomóc ci stać się bardziej szczodrym dawcą?
    • W jaki sposób przykład Jezusa i pierwszych chrześcijan motywuje nas do hojności?
    • W jaki sposób chciałbyś podzielić się z kimś swoim czasem/zdolnościami/pieniędzmi w tym tygodniu?

 

FacebookFacebookGoogleShareGoogleShareTwitterTwitter

Logo IFL

Original outline copyright 2015 Charles R. Swindoll, Inc. Copyright IFL-Polska 2016.

Wszelkie prawa zastrzeżone. Powielanie tego materiału w celach komercyjnych jest nielegalne.

Chuck w liczbach

IFL POLSKA App

Wypróbuj naszą aplikację mobilną:

promoslide